เพราะบางที พรุ่งนี้..อาจจะสายเกินไป

แกงถ้วยนั้นของแม่

“ตอนนั้นแม่ต้องเดินทางไปอยู่ต่างประเทศปีนึง เลยทำแกงไว้ให้พ่อกินเป็นมื้อสุดท้าย ใส่ตู้เย็นไว้พ่อจะได้เอามาอุ่นกิน ปรากฏว่าหนึ่งปีให้หลังแม่ก็กลับมาเล่าให้ผมฟังใหญ่เลยว่าแกงถ้วยนั้นยังอยู่ แกงที่แม่ทำหนึ่งปีที่แล้วไง พ่อยังเก็บไว้ในช่องแช่แข็ง ไม่ใช่ว่าพ่อไม่กิน พ่อนำออกมาอุ่นกินทุกครั้งและเติมน้ำกลับเข้าไปเพียงเพื่อให้รสแกงของแม่ยังคงอยู่ตลอดไป และนำกลับเข้าช่องแช่แข็งใหม่อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง จนกว่าแม่จะกลับมาทำแกงถ้วยใหม่ให้”

เป็นคำพูดของดาราหนุ่มคนหนึ่งที่พูดทางรายการโทรทัศน์  ผมว่าเป็นเรื่องราวที่อบอุ่น  กินใจ  และงดงาม  ฟังแล้วรู้สึกฟูในหัวใจ  มันไม่ใช่เรื่องของเรา  แต่กลับทำให้รู้สึกอิ่มเอมและอุ่นใจ  อย่างน้อยเราก็มั่นใจได้ว่าในซอกหลืบซับซ้อนของสังคม  ยังมีเรื่องราวดีๆซ่อนอยู่

มันทำให้เราต้องย้อนหันกลับมามองดูตัว  รวมถึงคนน่ารักรอบข้าง  พวกเขากำลังทำอะไรให้เรา  และเรากำลังทำอะไรให้พวกเขาอยู่บ้าง  เราหลงลืมหรือมองข้ามอะไรไปบ้างหรือเปล่า  หากเราใส่ใจกับมันเพียงเล็กน้อย  บางที  ทุกครอบครัวก็มีเรื่องราวน่าประทับใจแบบนี้  เรื่องราวดีดีที่เติมกำลังใจให้กันได้เสมอ

เขียนโดย.. สิขเรศ เอี่ยมประชา (HyPeR MonKeY)
            เขียน ณ วันเสาร์ที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เวลา 12.09 น.
            (สงวนสิทธิ์  ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์)