ไม่ยอมไปไหน
เมื่อเช้าวานตอนเดินไปข้างบ้าน สายตาเหลือบไปเห็นก้อนอะไรแบนๆแปะอยู่กลางใบต้นกระดาด (พันธุ์ไม้ประดับตกแต่งใบใหญ่คล้ายใบบอน) ก็เลยไปจ้องดู “ตัวอะไรหว่า”? ก็แค่นึกอยู่ในใจ แต่ไม่กล้าเข้าใกล้มากเพราะท่าทางไม่ค่อยเป็นมิตรเลยแฮะ แถมหน้าตากตลกอีกต่างหาก “น่าเกลียดพิลึก” ใช้คำนี้คงเหมาะสมดี
ก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก เดินไปเดินมาทำธุระนู่นนี่อยู่นานสองนาน
เดินกลับมาอีกที เอ..เจ้าตัวแบนๆนี่ยังแปะอยู่บนใบต้นกระดาดที่เดิมเด๊ะ ไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนที่ไปไหนเลย นึกไปนึกมา “เอ..หรือจะเป็นตัวปาด”?
เหมือนตอนเด็กๆเคยเห็นเจ้าตัวแบบนี้เกาะอยู่ตามทีชื้นๆ อย่างผนังห้องน้ำที่ตั้งอยู่นอกตัวบ้าน จริงๆนะครับ มันเกาะอยู่บนผนังเหมือนจิ้งจกหรือตุ๊กแกเลยละ ผมวิ่งไปบอกผู้ใหญ่ว่ามีกบเกาะอยู่บนผนัง เขาหัวเราะกันใหญ่ พอตามผมมาดูก็บอกว่า ไม่ใช่กบ แล้วก็ไม่ใช่ตุ๊กแกด้วย นี่มันปาด “ระวังนะ ถ้าเข้าใกล้มันละก็ มันจะฉี่พุ่งปรี๊ดใส่ตาเราเป็นการป้องกันตัว”!!
“จริงเหรอ? น่ากลัวจังเลย”
จากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่กล้าเข้าใกล้ตัว “ปาด” อีกเลย และที่สำคัญ ไม่ค่อยเคยเห็นเท่าไหร่นะ นานมากๆกว่าจะเจอสักตัว ผ่านมาหลายปีแล้วไม่เคยเห็นเลย จนมาเมื่อวานนี้แหละเพิ่งเจอตัวหนึ่ง ตัวโตด้วยนะ อึ๋ย..หน้าตามันประหลาดชะมัดเลย ไม่ได้เจอกันนาน ยังหน้าตาน่าเกลียดพิลึกพิลั่นเหมือนเดิม แฮ่..
ว่าแล้วก็ไปคว้ากล้องมาถ่ายภาพเก็บไว้ ตอนแรกก็ยืนห่างเมตรกว่าๆ กลัวฉี่มันพุ่งมาถึง กดชัตเตอร์ไปหลายภาพแต่ยังไม่ได้ภาพถูกใจเท่าไหร่ เพราะมันไกลไปหน่อย ผลสุดท้ายก็ค่อยๆขยับใกล้เข้าไปเรื่อยๆจนระยะไม่เกินเมตร แล้วก็ครึ่งเมตร ไม่เห็นมันจะหนีไปไหน ไม่เห็นมันจะฉี่ใส่ แล้วก็เห็นเหมือนมันลืมตาปรือๆอยู่แต่มันกลับไม่กระดิกกระเดี้ยอะไรเลย สงสัยว่ามันคงหลับแบบลืมตามั๊ง (เดาเอาเพราะไม่ได้เป็นปาดเลยไม่รู้)
ถ่ายไปได้หลายรูปชักใจกล้าขึ้น ไอ้ความอยากได้รูปดีๆมันมีมากกว่าความกลัว ก็เลยเข้าไปใกล้ซะไม่เกินหนึ่งคืบเลยทีนี้ กดชัตเตอร์ถ่ายภาพไปมากโขอยู่มันก็ยังนิ่ง “ท่าทางจะไม่ยอมไปไหนแน่ๆแฮะ” ตกลงมันหลับหรือตื่นอยู่เนี่ย
วิ่งกลับเข้ามาในบ้านมาเปิดคอมพิวเตอร์และค้นหาข้อมูลเจ้าตัวนี้จากอินเทอร์เน็ต หายากซะด้วยแฮะ เพราะพอพิมพ์คำว่า “ปาด” ลงไป ผลการค้นหาออกมาว่า ปาดหน้า, ปาดเนย, ปาดแซง อะไรทำนองนั้นเต็มไปหมด เพิ่งสังเกตตอนนี้เองว่า คำที่เขียนเหมือนกันแต่มีความหมายต่างกันนี่หาในด้วยการค้นข้อมูลในอินเทอร์เน็ตได้ยากจริงๆ
แต่ก็พอเจอข้อมูลอยู่บ้าง บางคน บางพื้นที่เรียกเจ้าตัวนี้ว่า “เขียดตะปาด” และบางคนก็เรียกว่า “ปาด” เจ้าตัวนี้ไม่มีพิษไม่มีอันตรายใดๆ แค่กินแมลงเป็นอาหาร และก็มักจะตกเป็นอาหารของงูด้วย มันชอบที่ชื้นๆและชอบอาศัยอยู่ตามต้นไม้ใบไม้ แปลกดีเนอะ ตัวก็ไม่ใช่เล็ก ไปแปะอยู่ตามต้นไม้ใบไม้ได้ไงก็ไม่รู้ พอลองถามเพื่อนดู เพื่อนที่พอรู้บอกว่าเจ้านี่ไม่มีพิษภัยต่อคนเรา แค่มันดูน่าเกลียดพิลึกไปหน่อยเท่านั้นเอง แต่จะว่าไปคนส่วนใหญ่จะมองว่ามันตลกนะ แปะอยู่ตรงไหนก็อยู่ตรงนั้นนานเป็นวันๆเหมือนหมากฝรั่ง ท่าทางจะไล่ไปไหนได้ยากทีเดียว และเพราะมันนิ่งเนี่ยแหละ คนเลยกลัวไม่กล้าเข้าใกล้ เพราะสัตว์ชนิดไหนก็แล้วแต่ที่นิ่ง ไม่ขยับเวลาเจอคน เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์จะมีพิษหรือมีเขี้ยว มีทีเด็ดอะไรที่จะทำร้ายมนุษย์ได้เกือบทั้งนั้น (รวมถึงคนด้วย มองเรานิ่งๆตาเขียวปั๊ดเนี่ยน่ากลัว บรื๋อ อิอิ)
เพื่อนบอกว่า “ปาด” ก็คือเขียดชนิดหนึ่งนั่นแหละ แต่มีชื่อเรียกเฉพาะเจาะจงว่าปาด เฮ้อ..เข้าใจยากจัง หนำซ้ำยังหาข้อมูลได้ยากอีกต่างหาก
ก็เลยไม่ได้สนใจอะไร ก็ออกไปธุระข้างนอกจนเย็นย่ำก็กลับมาเจอเจ้าปาดยังแหมะอยู่ที่เดิม จากที่รู้สึกว่ามันน่าเกลียดพิลึก ตอนนี้เริ่มขำแล้วละ ถ้าเป็นสัตว์เลี้ยงนี่คงเชื่องและเลี้ยงง่ายน่าดู วางไว้ตรงไหนก็อยู่ตรงนั้นแหละ นี่ถ้าสีสวยๆหน่อยนะ จะจับมาทำที่ทับกระดาษซะให้รู้แล้วรู้รอดไป ฮา..
เขียนโดย: สิขเรศ (HyPeR MonKeY)
ภาพประกอบ: สิขเรศ (HyPeR MonKeY)
วันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๕๑ เวลา: ๑๓.๒๗ นาฬิกา
หมายเหตุ: ต้นฉบับนี้เป็นงานเขียนทดลอง ที่คุ้มครองโดยพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ห้ามทำการคัดลอกไปเผยแพร่ในสื่ออื่นใดเช่น เว็บไซท์ เว็บล็อค อีเมล์ หรือสิ่งพิมพ์ต่างๆ เพื่อป้องกันบุคคลอื่นนำไปแปลเปลี่ยน หรือแก้ไขดัดแปลงให้ผิดเพี้ยนไปจากต้นฉบับจริง อนุญาตเพียงให้ทำลิงค์กลับมาอ่านจากต้นฉบับนี้โดยตรงเท่านั้น
