นิสัยแปลกแปลก..

หมานี่มันตลกดีนะ วันก่อนเดินตามเราอยู่ดีดี พอเราหันไปมองมันก็หยุดกึก คงคิดว่าเราจะเล่นด้วย มองหน้าเราทำท่าเตรียมตัวเผื่อว่าเราจะไล่กวดจะได้วิ่งหนี เราก็เลยหันกลับไปวิ่งไล่กวดเค้า แค่นั้นแหละวิ่งหางชี้เลย ไปยืนแอบอยู่ตรงพุ่มไม้เล็กนิดเดียว พยายามซ่อนตัวโผล่มาแต่หัวนิดเดียวคิดว่าเราจะไม่เห็น แต่ที่ไหนได้..ท่อนหลังตั้งแต่กลางลำตัวไปจนถึงหางโผล่ออกมาด้านหลังพุ่มไม้ พวกมันเหมือนเด็กเลย ได้เห็นพฤติกรรมแปลกๆของพวกมันบ่อยๆแล้วก็อดขำไม่ได้

มีอยู่วันหนึ่งนะ ก็วิ่งเล่นไล่กวดกันไปมา เรากวดเค้า..เค้าก็จะวิ่งไหนหลบไปทางนู้นทีทางนี้ทีไม่ให้เราจับได้ แต่พอทำท่าว่าจะจับได้ ก็ขี้โกงจะงับเราขึ้นมาซะอย่างนั้น ด้วยสัญชาติญาณของเค้าแหละที่เขาเรียกกันว่า หมาจนตรอก คือพอไปไหนไม่ได้ก็จะหันเข้าสู้ รวมไปถึงในขณะเล่นด้วย ก็เป็นพฤติกรรมเดียวกัน แต่เขาก็แค่เล่นนะ ไม่ได้คิดจะงับเราจริงๆหรอก พอเราไล่เขาทันก็ถึงตาเราวิ่งหนีบ้าง เขาก็จะไล่กวดเราพอจวนตัวหนีไม่ทันแล้วเราก็จะทำท่าสู้เขาบ้าง ทีนี้เลยไม่รู้เลยว่าคนเลียนแบบหมาหรือหมาเลียนแบบคนกันแน่ ฮา..

แล้วก็ขณะที่เล่นกันอยู่นี่แหละ กำลังเมามันได้ที่..เกือบจะฝึกการกัดกันแล้ว

บรื้นนน... บรื้นนน... (เสียงรถจักรยานยนตร์ของบุรุษไปรษณีย์ขับผ่านมา) ก็หยุดเล่นแล้วหันไปมองว่ามีจดหมายมาส่งบ้านเราหรือเปล่า? ปรากฏว่าไม่มี.. ก็เลยหันกลับมาจะเล่นต่อ

อ้าว.. หายไปไหนแล้ว?

หันไปมอง อ้อ.. ไม่น่าเชื่อ!! ชั่วพริบตาเดียว มันนอนหลับไปแล้วอะ นอนที่พื้นเฉยๆหลับเป็นตายเหมือนนอนมาเป็นชั่วโมงแล้วอย่างนั้น เง้อ.. เจ้าหมานี่.. ตลกชะมัดเลยอะนึกจะนอนตรงไหนก็นอน นึกจะนอนตอนไหนก็นอน ไม่มีปี่มีขลุ่ย หลายครั้งที่เดินตามเราอยู่ดีๆ หันไปอีกทีนอนหลับแล้ว บางทีเลยมันเขี้ยว กระโดดเข้าไปเอามือขยุ้มหัวหู ขยุ้มท้องมัน มันก็ทำท่าสู่อยู่พักหนึ่งแล้วก็มองเราว่าจะหยุดหรือยัง พอเราหยุด มันก็นอนต่อ เฮ้อ.. อย่าบอกใครนะ ว่ายังอยากเล่นอยู่เลยอะ!!

หมานี่มันตลกนะ นึกอยากจะนอนตรงไหนก็นอนเลย เดินๆอยู่ก็ลงนอนเลยจะข้างถนน ในบ้าน นอกบ้าน บนสะพานลอยก็นอนได้หมด ทำไมคนเราไม่เป็นอย่างนั้นบ้างนะ เดินห้างอยู่ ช็อปปิ้งอยู่ดีๆ ฮ้าววว..ง่วงนอนจัง!! แล้วก็ลงนอนเลย ถ้าเป็นแบบนั้นจะเป็นยังไงนะ? ลองคิดดูสิ เดินกันอยู่ริมถนน พอง่วงก็ลงนอนมันตรงนั้นเลย ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงไม่ว่าเราไปไหน เดินในห้าง สถานีรถไฟฟ้า ร้านหนังสือ ในงานนิทรรศการ หรือที่ไหนๆ ก็คงเห็นคนนอนกันเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด เพราะ คน มีมากกว่าหมาเยอะเลย!!

เฮ้ย.. คิดได้ยังไงอะ!! ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้ก็เพิ่งเคยเห็นคนคิดอะไรพิเรนแบบนี้นี่แหละครั้งแรกเลย ไม่รู้ไปเอาความคิดประหลาดๆแบบนี้มาจากไหน นี่ถามจริงๆเหอะ ในชีวิตเนี่ย..เคยคิดอะไรธรรมดาๆแบบที่มนุษย์คนอื่นเขาคิดกันบ้างไหม? เพื่อนถาม แล้วก็ตามมาด้วยเสียงหัวเราะกราวใหญ่เลย ปิดท้ายด้วยประโยคที่ว่า..

เออ..ลืมไป ขึ้นชื่อว่านายไฮเปอร์แล้วละก็ คงคิดอะไรธรรมดาอย่างคนอื่นเขาไม่เป็นหรอก!! แล้วก็หัวเราะตามมาอีกหลายระลอก

จะว่าไป พูดถึงพฤติกรรมแปลกๆของหมาแล้วก็นึกถึงหมาสีดำขนปุกปุยที่บ้านน้องสาวที่อเมริกา น้องส่งรูปมาให้ดูบอกว่าเจ้าตัวนี้ (จำชื่อไม่ได้) เป็นหมาที่อยู่ในบ้านพ่อและแม่ของแฟน ชอบนอนอยู่แถวบริเวณระเบียงหน้าบ้าน แต่ถ้าเห็นว่าน้องสาวออกไปเดินเล่นนอกบ้านหลังจากหิมะตกก็จะเดินตามออกมาทุกที แล้วก็ถ่ายรูปมาให้ดู บอกว่า นี่ไง..เห็นไหม มันกำลังกินหิมะอยู่

???

หมา..
กินหิมะเหรอ?

อื้อ.. มันกินหิมะ แต่ไม่รู้ว่ามันกินทำไม แต่เห็นมันชอบกิน เราออกมาเดินเล่นหลังหิมะตกทีไรมันก็ชอบเดินตามออกมาทุกที แล้วก็มายืนกินหิมะแบบนี้แหละ สงสัยมันคงอร่อยมั๊ง หรือไม่ก็คงเย็นหรือออกรสหวานมั๊ง ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจ ไม่เคยลองกิน น้องตอบ

อืม.. ไว้วันหลังถ้าจะออกไปเดินเล่นหลังหิมะตกอีกแล้วเห็นหมาอันออกไปยืนกินหิมะแบบนี้ เราก็ลองเอาน้ำหวานไปราดหิมะแถวๆบริเวณที่มันยืนกินอยู่ แล้วเราก็นั่งกินไปกับมันด้วยเลยสิ จะได้รู้ว่ารสชาติเป็นไง ของมันหิมะเปล่าๆ ของเราหิมะราดน้ำหวาน นั่งกินด้วยกันมันจะได้มีเพื่อนไง

............
เงียบ...
แล้วก็..

บ้า!!... คิดอะไรบ้าบ้าจริงๆเลย เคยคิดอะไรธรรมดากับใครเขาเป็นบ้างไหมเนี่ย? บ๊องส์จริงๆเลย จะให้นั่งกินหิมะเป็นเพื่อนหมาเนี่ย น้องพูดเหมือนที่เพื่อนๆชอบพูดกันเลย ฮา..

แล้วตกลงที่ว่าไอ้นิสัยแปลกแปลกที่พูดกันมาตั้งแต่ต้นนี่ตกลงว่า หมาแปลกแต่คน..ธรรมดา หรือ หมาธรรมดาแต่คน..แปลก กันแน่ เนอะ..ว่าไหม?

สิขเรศ (HyPeR MonKeY)
8 ตุลาคม 2550 / October 8, 2007
21.22 น.

ขอบคุณ: Vee Eiampracha http://veeusa.multiply.com เอื้อเฟื้อภาพประกอบเรื่อง

หมายเหตุ: ด้วยเหตุผลทางด้านลิขสิทธิ์การพิมพ์ ขอความกรุณางดการทำสำเนาเรื่องราวนี้ไปส่งต่อทาง Forward e-mail, เว็บไซท์, หรือสื่อสิ่งพิมพ์อื่นใด อนุญาตเพียงให้ทำลิงค์กลับมาอ่านจากต้นฉบับนี้โดยตรง เพื่อป้องกันการแก้ไขหรือบิดเบือนเรื่องราวจากต้นฉบับ ต้องกราบขออภัยในความไม่สะดวก และขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่คอยติดตามอ่านผลงานกันมาโดยตลอด =)